Co powoduje niedobór lub nadmiar witaminy D?

Wanita

Wanita

Bo jestem kobietą

witamina d - niedobór i nadmiar

Udostępnij post:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Za co odpowiada witamina D
Nazywana witaminą, tak naprawdę jest hormonem, i to często uznawanym za hormon życia. Dlaczego? Ponieważ jego niedobory są przyczyną wielu chorób cywilizacyjnych, a dotykają szczególnie osoby, które mieszkają w miejscach o niewielkim natężeniu światła słonecznego. W ich przypadku niezbędna może się okazać suplementacja witaminy D (szczególnie D3), która dostarczy organizmowi brakujących składników odżywczych, jakich nie udaje się uzyskać z pożywienia. Po pozyskaniu witamina D3 z biosyntezy zachodzącej w strukturach skóry jest ona przekształcana w biologiczną postać i występuje jako prohormon.

Bez względu jednak na to, czy posługujemy się terminologią fachową czy potoczną, jedno jest pewne — dbanie o prawidłowy poziom witaminy D pozwoli uniknąć wielu chorób cywilizacyjnych lub złagodzić nieprzyjemne dolegliwości. Złe samopoczucie, zmęczenie, drętwienie, osteoporoza, osteomalacja, krzywica to tylko niektóre z efektów utrzymującego się niedoboru witaminy D.

Objawy oraz skutki niedoboru i nadmiaru witaminy D w organizmie

Niedobory witaminy D nie zawsze są jednoznaczne i łatwe do zdiagnozowania od razu. Podobnie jest z jej nadmiarem, który również może się zdarzyć i nieść za sobą negatywne konsekwencje dla zdrowia i samopoczucia. Najbardziej wiarygodną informację o poziomie tego hormonu, uzyskamy wykonując badanie krwi w laboratorium (np. w Warszawie). Dostarczy ono wiedzy niezbędnej do ustalenia odpowiednich dawek suplementów, które należy przyjmować nie tylko profilaktycznie, ale też w razie chorób takich jak osteoporoza, osteomalacja, krzywica.

Normy ustalane są dla każdej grupy wiekowej oddzielnie, zmieniają się w przypadku kobiet w ciąży (600 IU). Dzieci i młodzież do osiągnięcia pełnoletniości powinny mieć poziom witaminy D3 na poziomie 600 IU. Podobne normy obowiązują osoby dorosłe i starsze do 70. roku życia. Po przekroczeniu tego progu zapotrzebowanie wzrasta i wynosi 800IU.

Objawy niedoborów

  • obniżona odporność,
  • szybkie męczenie się,
  • złe samopoczucie,
  • słabe zęby i kości,
  • kiepska kondycja fizyczna,
  • bóle stawów.

Skutki niedoborów

  • złamania kości,
  • stany zapalne skóry,
  • choroby i wypadanie zębów,
  • gorsza odporność i słuch,
  • dysfunkcje w funkcjonowaniu układu nerwowego,
  • choroby autoimmunologiczne,
  • nowotwory (piesi, prostaty).

Objawy nadmiaru

  • nudności i wymioty,
  • bóle głowy, oczu, brzucha,
  • wzmożone oddawanie moczu,
  • nadmierne pragnienie,
  • świąd i pocenie się skóry,
  • zaparcia.

Skutki nadmiaru

  • zatrucie organizmu,
  • odkładanie się wapnia w tkankach i zaburzenie pracy serca,
  • deformacje płodu (gdy nadmiar witaminy D3 występuje u kobiety w ciąży),
  • choroby kości.

Witamina D jako hormon

Jeżeli potraktujemy witaminę D jako hormon to musimy wiedzieć, że ma on cechy seko-steroidalne. Jest „produktem końcowym” procesu metabolizmu witaminy D. W takiej postaci cholekalcyferol wykazuje zdolności naprawcze. Przyczynia się do mobilizowania genów odpowiedzialnych za produkcję katelicydy. Ten naturalnie występujący antybiotyk ma nieocenione działanie bakteriobójcze, a więc przyspiesza procesy gojenia się ran angiogenezy, migrację komórek oraz usprawnia wiele innych aspektów pracy organizmu. To możliwe ponieważ hormon, jakim jest witamina D modyfikuje ponad 200 genów ludzkich. Skala i moc jego działania nadal są niedoceniane! Tymczasem, dzięki swoim właściwościom, utrzymywana na odpowiednim poziomie witamina D, nie tylko poprawia odporność, ale też zapobiega poważnym chorobom, do jakich zalicza się osteoporoza, osteomalacja, krzywica. Warto kontrolować jej poziom w każdym wieku i reagować na jakiekolwiek istotne odchylenia od normy.

źródło: Centrum Medyczne DAMIANA

WANITA

Zobacz inne artykuły